Emilia Márquez + Aitzol Iraola: Fingir demencia + Hustu

FINGIR DEMENCIA:

Gainkargaren entsegu fisikoa da. Fitxategi asea, memoria betetzen du estimulu gehiegi izateak eta guztiei aldi berean erantzuteko ezintasunak. Eszena dispertsiotik eraikitzen da: fronte ireki gehiegi, etengabeko bilaketa eta bilatzen jarraitzeko helburu bakarra. Paralisiaren eta ertzaren artean, lasaitasun astunaren eta barruan jada sartzen ez dena ateratzeko bulkadaren artean. Piezak bere buruari galdetzen dio zer egiten dugun alde batera utzi nahi dugun guztiarekin, begirada mugitzen jarraitzen dugun bitartean pilatzen diren irudi eta albisteekin. Intimoa eta globala elkarrekin bizi dira nekearen, zarataren eta erresistentziaren koreografian.

HUSTU:

Gorputz bat hutsaren bila dabil oihartzunez betetako espazio batean. HUSTU bidaia bat da: mugimendutik sortzen dena, sorkuntza astintzen duena, interpretea bere buruarekin aurrez aurre jartzen duena. Site-specific honetan, gorputza, ahotsa eta espazioa elkarrizketa bizian elkartzen dira, erortzen uzteko amildegia eta husteko ekintza erradikala arakatuz. Ariketa intimo eta kolektiboa, non unean bertan dauden pertsonek osatzen duten obra, sortzaile, interprete eta ikuslearen arteko mugak ezabatuz. HUSTU bertigoa da. Hutsa da. Jauzi partekatua da.