Agenda

Urtarrilaren 18an hasi eta apirilaren 26an bukatuko dira 2026ko maskaradak, Zalgize, Mendikota, Ozaze eta Iruriko gazteek emanak. Guztira 15 emanaldi izango dira urtarriletik apirilera astebururo. Ohitura izaten da lehena eta azkena antolatzaileen herrian izatea; oraingoan lau herrik hartzen dutenez parte, lehenengo egunean, barrikadak Irurin egingo dira eta plazako jokoa Ozazen emango dute. Azkenengoan, berriz, Zalgizen izango dira barrikadak eta arratsaldeko saioa Mendikotan.

Zuberoako Maskaradak 2026 egutegia

• Urtarrilak 18, igandea: Iruri / Ozaze
• Urtarrilak 25, igandea: Pettarra (Ainharbe)
• Otsailak 1, igandea: Lexantzü
• Otsailak 8, igandea: Muskildi
• Otsailak 14, larunbata: Pagola
• Otsailak 22, igandea: Altzürükü
• Martxoak 1, igandea: Altzai-Lakarri
• Martxoak 7, larunbata: Maule
• Martxoak 14, larunbata: Idauze
• Martxoak 21, larunbata: Larraine
• Martxoak 28, larunbata: Aloze
• Apirilak 5, igandea: Hoki
• Apirilak 12, igandea: Gamere
• Apirilak 18, larunbata: Barkoxe
• Apirilak 25, larunbata: Zalgize / Mendikota

Maskaradak inauteriak izanik asko du inprobisaziotik, beraz, ordutegiak egunaren arabera izaten dira, bertaratu aurretik ezin jakin ezer segururik. Ohikoena lehen barrikada 9:00-10:00 bitarte hastea izaten da, baina lasai, ordu horretarako ez bazarete iristen goizean zehar beste hiru edo lau bat egiten dituzte herriko hainbat auzunetan. Emanaldi nagusia edo ofizioak, berriz, bazkal ondorenean hasten dira; herriko plazan edo frontoian normalki, eta aterpe, karpa edo biltegiren batean eguraldi txarra badago. Arizaleen mahai buelta zenbat luzatzen den, horren araberakoa izaten da saioa hasteko ordua. Normalki, 15:00-16:00 bueltan, eta hiru bat ordura luzatu ohia da arratsaldeko emanaldia.

Alaik sei urte ditu eta bere amona eta txakurrarekin bizi da. Alairen familia ez da bere lagunena bezalakoa eta horrek desberdin sentiarazten du, baina gau batean ametsen munduan murgildu eta animalia mordo bat eta haien familia mota ezberdinak ezagutzen ditu. Nolakoa da, ba, familia normal bat?

Berritzailea eta dantzaren zale gartsua zen Gluck, eta bizitza guztian saiatu zen balletak entretenimendu hutsa izateari utz ziezaion eta ekintza adierazkor eta autonomo bihur zedin. 2024an, Edward Clug eta Ángel Rodríguez koreografoak ahalegindu ziren bi partitura horien betiereko modernitatea erakusten.

Fitxa artistikoa: 

Koreografia: Edward Clug (Don Juan) eta Ángel Rodríguez (Sémiramis)

Musika: Christoph Willibald Gluck

Pertsonaia galdu eta helbururik gabe bat bere iraganeko oroitzapen urriekin dabil noraezean. Helburu argirik gabe, inon erdian dagoen argi batera iristen da, zentzua galdu duela dirudien existentzia bati erantzunak bilatuz. Leku desolatu eta itxuraz sinple honetan, gertaera surrealistak gertatzen hasten dira: espazioak berak, berezko bizitza eta borondatea balu bezala, eraldatzen da eta berarekin jolasten du, tranpa eta engainuetan harrapatuz, xake joko baten parte balitz bezala. Hala ere, pertsonaiak oraindik ez du konturatzen, sakonean, benetako borroka bere buruarekin dela.