Oier Araolaza: "dantza-mutilazioak oinarrizko espresio-kanal bat mozten digu eta horrek laguntzen gaitu mutil bihurtzen"

Dantzaren balio sozial, emozional eta neurologikoak aldarrikatzen ditu Oier Araolazak mendebaldeko gizartean kirolak hartu duen nagusitasunaren aurrean. Hala, azaldu du Elhuyarrek gazteen osasun mentalari buruz osatu duen Zurrunbiloa webgunerako egin dioten elkarrizketan.

Bere ustez, dantzak kooperazioa, aniztasuna eta komunitatearen kohesioa sustatzen ditu, eta gizakiok adierazpen-modua hori ahozko hizkuntza baino lehenago garatzen dugu; “dantzarako berezko gaitasuna dugu, horretarako programatuta gaudelako, hitz egiteko berezko gaitasuna dugun moduan. Are gehiago, berbazko gaitasuna garatu aurretik dantzatzen gara”. Dantza egiteak neuronen arteko konexio asko erabiltzea eskatzen ditu eta burmuinaren plastikotasuna ikaragarri indartzen du. Gainera, elkarrekin dantza egiteak batu egiten du taldea. 

Araolazak salatzen du gizarteak, bereziki mutilei, txikitatik erreprimitu diela dantzarako nahia, “erreprimitu zaigun bulkada bat da. Eta mutilen kasuan, mutilazioa bi zentzutan: txiki-txikitatik gure oinarrizko espresio-kanal bat mozten zaigu, eta, gainera, horrek laguntzen gaitu mutil bihurtzen”. Beraz, dantzarako gaitasuna mutilatzearekin batera mutildu egiten direla umeak.

Baina oro ez dela urre ere ohartarazi du. Kirolaren itzalak azaleratu ditu, baina dantzaren eta musikaren transmisioan ere badirela desegokiak diren jokamoldeak ohartarazi du: "dantzan ere badago tradizio bat oso toxikoa izan dena". Funtzio estetikoari eman zaion nagusitasunari egozten dio jokamolde desegoki hori. Eta gogorazi du munduan barrena dantza pretentsio artistikorik gabe egiten dela nagusiki: komunikatzeko, partekatzeko, bizitzeko... eta erritualak egiteko. Erritualek gizarteen eta komunitateen kohesioan berebiziko garrantzia duten jarduerak baitira.

Elkarrizketa: “Gizarteak erreprimitu egin digu mutiloi dantzarekiko berezkoa dugun barne-bulkada”  (Elhuyar, Zurrunbiloa)