Aurélien Bory + Shantala Shivalingappa: aSH

aSH obrak jaiotza, eraldaketa eta desagerpenaren etengabeko zikloa irudikatzen du. Errautsa ez da hondakin soil gisa aurkezten, baizik eta prozesu baten parte gisa: dena ezerezetik sortzen da, aldi baterako forma bat hartzen du eta, azkenean, desagertu egiten da.

Shantala Shivalingappa-ren dantza kolam batekin alderatzen da, Indiako marrazki tradizional batekin. Marrazki hori lurrean egiten da, baina haizeak suntsitu egiten du, eta hurrengo egunean berriro marrazten da. Shantalaren mugimenduek, milaka aldiz errepikatutako Kuchipudi dantzaren bidez ikasitakoek, hainbat forma geometriko dituzte: zirkuluak, espiralak, simetriak eta fraktalak. Horien bidez, bere dantzak munduaren egitura bera irudikatzen duela dirudi.

Erritmoak eta musikak ere garrantzi handia dute. Shantalaren mugimenduek eta silabek beren musikalitatea sortzen dute, eta Loïc Schild perkusio-jotzaileak espazioko bibrazioak soinu bihurtzen ditu. Horrela, obrak espazioa eta mugimendua erritmo eta soinu bihurtzen ditu.

Azkenik, dantzak Shantalaren bidaia pertsonal eta kulturala islatzen du: Indiaren eta Europaren artean, Kuchipudiren eta Pina Bauschen dantza garaikidearen artean, eta Shivaren eta Dionisoren irudien artean. Horrela, obrak itxuraz desberdinak diren munduen arteko elkarrizketa sortzen du, hala nola mistika hinduaren eta fisika kuantikoaren artekoa. Dantza, beraz, kultura, ideia eta mundua ulertzeko modu desberdinen arteko etengabeko mugimendu gisa aurkezten da.

Fitxa artistikoa: 

• Shantala Shivalingappa
• Loïc Schild (perkusioa)
• Diseinua, eszenografia eta zuzendaritza: Aurélien Bory
• Koreografia: Shantala Shivalingappa
• Zuzeneko musikaren konposizioa: Loïc Schild
• Dramaturgia: Taïcyr Fadel
• Argiztapenaren diseinua: Arno Veyrat
• Erritmo automatikoak: Joan Cambon
• Eszenografiaren ikuspegi teknikoa: Pierre Dequivre, Stéphane Chipeaux-Dardé
• Jantziak: Manuela Agnesini, Nathalie Trouvé-ren laguntzarekin
• Zuzendari teknikoa: Thomas Dupeyron